Vatan: üzerinde hürce yaşanılan uğrunda can verilen, kan dökülen topraktır.Kişinin vatanını sevmesi onun içinde bulunan sevgi ateşiyle eşdeğerdir sanırım. Bu ateş öyle kuvvetli olmalı ki: kişi; malından, canından her zaman ileri tutmalı onu. İnsan vatanını öyle sevmeli ki, her zaman içinde bir kor gibi canlı olmalı onun sevgisi. Türkülerinde, hayallerinde, tutkularında hep o olmalı insanın.
Öyleyse vatanı sevmeyi şöyle tarif edebilirmiyiz? Yerde ki çöpü almak, insanlara zarar verecek taş ve benzeri zararlı maddeleri insanların geçecekleri yerlerden temizlemek, yanlış yapanları güzel bir dil ile uyarmak, düşmanları gözlerini korkutmak ama onlara zulmetmemek için çok güçlü kılmak, dostları sevindirmek için yine güçlü olmak. Güçlü olmak başkalarına güç kullanmak değil aksine adalet dağıtmak için olmalıdır.
Yada vatanı sevmek birilerinin bilerek yada bilmeyerek devamlı onu küçük görme çabaları, yada bizim ülkemiz de Avrupada olanların olması mümkün değil demelerimidir. Tabi ki bunlar değildir ve asla olamaz.
Avrupada yaşayan insanımız oranın kanunlarına o kadar titiz davranırken daha hava alanına iner inmez sanki tüm hasletlerini Avrupada bırakarak geliyor gibi. Kendi vatanında daha dikkatli olmalı iken maalesef bu dikkati hırçınlığa dönüşmektedir.Bu söylediklerim tabi ki her kes için geçerli olan sebepler değil. Kendini bilen nice insanımız ahlaki yapısını dünyanın neresine giderse gitsin korumaktadır, ben burada dikkat etmeyenlerden bahsetmek istiyorum. Zaman zaman Avrupanın güzelliklerini anlatan insanların neden kendi vatanlarında aynı titizliği göstermedikleri hep soru işareti olmuştur kafamda.
Vatanı sevmek zor bir iş değildir aslında, yukarıda zikrettiğim gibi onun daha güzel olması için ben neler yapabilirim sorusunu insanın devamlı kendisine sorması bu konuda yeterli olacaktır.Şu söz buna kifayet etmektedir aslında: Her kes evinin önünü süpürürse sokaklar ter temiz olur. Bu söz bir küpe gibi kulaklarımızda dolaşmalı diye düşünüyorum.
Sevgi: fedakarlık ister, kendinden ona zaman ayırmanı ister, nefsinden daha fazla onu düşünmeni gerektirir, bende neler yapabilirim sorularına kendini muhatap bırakmanı ister senden. Evet eğer vatanımızı seviyorsak hemen kendimize ben bir fert olarak acaba neler yapabilirim sorusunu sormalıyız.
Okuldan çıkan öğrencileri gördüm, kalabalık halinde geliyorlar ve içlerinden biri su içiyordu, daha sonra suyu içti ve pet şişeyi elinden sallayı verdi, uyarmama rağmen onu yerden almadı. Bu bizim eğitim açısından nerelerde olduğumuzu göstermektedir. Bu sadece okul ile alakalı da değildir, o kişinin evdeki hayata bakışını anlatmaktadır bizlere.
Milletçe vatanımızı en üst seviyeye taşımanın azmi ve gayreti içerisinde olma arzu ve isteklerimle
Mehmet Yaşar Ayaz
Leerdam Hollanda
23-07-2008