Bu akşam yine doldu gözlerim
    Geçmişi özledim ağladım yine
    Dışımdan hep güldüm lokalde belki
    Gerçek de fırtına koptu içimde

    Hayat bu ağlamak gülmek kardeştir
    Bazen zalim, bazen yüzü güleçtir
    Gül kokan o çiçekler belki dikendir
    Hayat yollarında insanlar eskir

    Olmasa ahret hiç düşünülmez
    Bu hayata kıymet, belki biçilmez
    Gün geçer, haftadır, aylar seçilmez
    Seneler dağ olur, yükü çekilmez

    Her keder gidici Mevla bize dost
    O bize yardımcı o bize sahip
    Böyle kalmaz elbet koyun ile post
    Çobana hesabı, sorar sahibi

    MehmetYaşar AYAZ
    Leerdam- Hollanda