Kulun Mevlası

    Dünya varolalı ben varım sanki
    Bu yorgunluk nedir anlayamadım
    Bu fani hayatin acılarına
    Göğsümü gerip dayanamadım

    Nasıl bağlandım nasıl anlayamadım
    Geçici dedim bırakamadım
    Asıl hayat orda deyip dururken
    Yalan olan dünyadan ayrılamadım

    Ne dediler bana ne söylediler
    Nasıl bir garanti verip gittiler
    Ölmeyecek yok, ne bellettiler
    Yalan olan dünyadan sıyrılamadım

    Mezara gideni göstermezcesine
    Salaları duydum, geç git dediler
    Sanki girmeyeceğim ben o mezara
    Arkana bakmadan dön git dediler

    Ecel bu çalarsa kapımı bir gün
    Halim nice olur korkarım dedim
    Korktuğum basima geldi de çattı
    Bir tövbe etmeden alıp gittiler

    Şimdi nerde bana bos ver diyenler
    Aman deyip hele yaşa diyenler
    Daha gençsin korkma deyip gidenler
    Halimi bir görün akıl verenler

    Bir görseniz halimi ah görseniz bir
    Ateşteyim ateşte kurtarsanız bir
    Gücünüz yeterse rica edin siz
    Yardımınız dokunsun kurtulalım biz

    Kendinden mahrumsun seni kim bile
    Kurtarmak mi beni sen düştün dile
    Bak simdi mahvolduk küfürle bile
    Yaratanı bilmeden girdik kabir’e

    Yaşar yazar böyle bu satırları
    Aklına getir hep o yolları
    Gideceğin mekan, kabir odası
    Tövbemiz sana kulun Mevlası.

    Mehmet Yaşar Aya
    Leerdam -Hollanda