Bir şiir istedin canım Ömer’im
Sana hayatı yazayım oku
İyi bir insan olmak istersen
Önce kendini tanı ve oku
Bir hayat verir yüce yaratan
Manayı anlayıp uyanmak için
Geliş var dönüş var o asıl yere
Gelişte dönüşte imtihan için
Herkes bir yer edinir dünya halinde
Kimi doğru gider kimi de eğri
Fayda ile zarar ayrı tutulur
Hayra koş oğul tavazu ile
Bu gün var yarın yok şu insan oğlu
Öyleyse maddeye tapınmak niye
Sahibi Mevla’dır iki cihanın
Zenginlik , gösteriş şaşaa niye
Geldiğin yere her gün iyi bak
Çocukluk ve gençlik elbette biter
Verilen emanet yüce Allah’tan
Dönüş tereddütsüz gelen hep gider
Kimseye kalmaz şu fani hayat
Kalsa peygambere kalırdı heyhat
Yap ibadetini ebedi rahat
Kabir bahçesinde hep gülmek için
Sana olan sevgim elbette sönmez
Rabbimin en güzel lutfusun bana
Akılla dengeler sağlanır durur
Fikret ki ebediyet hep gülsün sana
İnsan bu bazen unutur gider
Dünyaya aldanır günaha düşer
Ama tövbe et her gün yetmişer
Peygamberin ümmeti ol güzel yavrum
Ömer’im oku ki ilk emir odur
Dünyayı ahreti anlatan odur
Nur ara Rabbin yalnız bırakmaz
En nurlu yol ki Kur’an yoludur
Baba nasihati dinle ey yavrum
Ne güzel yaratmış yüce yaratan
Benim hayatta ki en sağlam kulpum
Güzel ahlakındır unutma yavrum
İsminle öğünmek Hattap oğlu gibi
Peygamberin yanında sağ kolu gibi
Mahşerde şefaat buluyor gibi
Ona ümmet ol Hamza’lar gibi
Şiir istemiştin ben sana yazdım
Baba olarak nasihat yaptım
Fani bir hayata dalmadan haşa
Evladım Ömerim binlerce yaşa
Mehmet Yaşar Ayaz
Leerdam –Hollanda
1-09-2008