Bu gün bir ayrılık var hem ne ayrılık
Bu ayrılık ağlatır dört yıllık kardeşleri
Leerdamda görevim bitti bitecek derken
Ayrılırım dostlardan herkes bayram ederken
Sabaha yakın saat artık beş
Son kez yatağımdan kalkarken hislerime kim olur ki eş
Saat altı olur yolculuk dört yıllık evden
Ve veda ederken siemens denilen o yerden
Kapımımda zil sesi dostlarım gelmiş
Kızlarım kapımda yaşlar dökermiş
Üçlü kızlarım Merve ,seher ,Rabia gelmiş
Ferideyle bana hoşcakal hocam derlermiş
Ve Ersoy Şimşekle bir yolculuk var
Yanımda başkan, Tülay bir de Emine var
Dusseldorf tara yol alırken biz
Arkamızda İmdat Memikle sevenler var
Yolculuk güzel yola devam ederken
Sohbet şaka birde çay içerken
Ve sabah namazını Almanyada kılarken
Hüzün bağlıyor bizi limana yaklaşırken
Bir ara sustu herkes konuşma yok otoda
Ağlıyor mu o gözler ayrılık zormu orda
Hisler nasılda gösteriryor kendini
Benim o Tülay kızım artık tutmaz kendini
Valizleri indirdik canlarım taşır onu
Pardisöm Tülaydadır bırakmayacak beni
Ama artık son saat ne ileri ne geri
Dostlar ile ayrılık içten yıkıyor beni
Pasaporta giderken son kez bir veda ile
Ağlıyor artık gözler kalpler titrek bir halde
Ve son kez bay bay diyen o ellere bakarken
Artık ayrıldım ordan ben uçağa koşarken
Kızlarımdan mektuplar bir hatıra defteri
Oku diyorlar bana uçakta da bunları
Okudum hemde nasıl yazmışlar çocuklarım
Ağlatıyorlar beni ayrılık hissettirdi
Derken vatana indim bimbir göz yaşı ile
Artık alışacağım vatanda görevime
Yavaştan arıyorken beynimde Leerdamı
Yaşıyorum burada Çocuklarla hayatı
Mehmet Yaşar AYAZ
19 mayıs-Samsun
15-12-2008