Özlemlerle dolu hayatın pençesinde,
Ağır ağır yürürsen bir gün,
Ve sen , sakin ama için yanıksa,
Dışa vuramıyorsan arzularını,
Bil ki kendi içinde yanıyorsun.
Ve gülemiyorsan, gülücükler tüğümleniyorsa bir yerde,
Gözlerinde yaş varsa, ama şelale gibi,
Kalbin hızla atıyorsa, boşalmış zemberek gibi
Ve sen, gecenin içinde kayboluyorsan,
Bil ki arıyorsun hala benliğini.
Etrafına bakmadan yol alıyorsan zaman tünelinde,
İlgilendirmiyorsa seni dünya hiç bir şekilde,
Kendi ekseninde dönüyorsan pervane gibi,
Ve ağlıyorsan habire geçmişine,
Bil ki eksik kalmışsın bitmeyen hayal gibi.
Mehmet Yaşar Ayaz
Leerdam –Hollanda
16-10-2008