Yine uykularım kaçtı.

Yine uykularım kaçtı , nedeni belli
Bir ayrılık türküsü aldı beni götürdü
Her geçen gün yaklaşırken sona
Ben artık dönüyorum vatana

Dönerken içimde ayrı hisler
Düşünceler farklı, duygular başka
San ki yeniden vatan sevdası
Sanki ayrılık bir başta

Ardımda bıraktığım insan kalabalığı
Leerdam şehri başka
Ve Türklerin yaşadığı
Bu şehirden ayrılık bambaşka

Et ve kemik misali dört yıllık bir mazi
Şimdi ayrılırmı, kolaymı bu ayrılık hali
Düşümde mi artık kalacak bu şehir
Özlemle doluyor san ki bu şair

Kaşlar dökülmüş,yüzler gülmüyor
Gözlerde neden canlılık yok
Yoksa bilmediğim bir hayat mı bekliyor beni
Yollar uzak mı ondokuzmayısa

Vatanımı özlemişken ben bütün ruhumla
Şimdi son günlerim gelirken, ayrılık bu şehirden
Bitmeyecek zaman nasıl uçtu elimden
Tutamıyorum artık, saatler san ki çıktı yerinden

Bir veda şarkısı dilimde bu günler
Bir şarkı söyler oldum bilmeden
Mecnunun aşkı canlandı yüreğimde
Aşık olduğum Leerdam mı yine

Bu hayaller kaldırdı beni bu gece
Yazıyorum durmadan hece hece
Ve yazıyorum yorulmadan
Aralık dokuzunda elveda dercesine

Gözlerim yoruldu saat gece iki
Uykularım yok nasıl uyuyayım ki
Beni böyle gecelerde uyanık tutan
Bu ayrılık belli ki

Bu ayrılığa alışalı dört yıl oldu
Vatandan, anadan, yardan
Ayrıldım anlamadan tüm varlığımdan
Şimdi yorgun düşüyor beden, olan bu sevdadan.

Artık yeter dercesine kalemimin
Mürekkebi mi bitti bilemedim
Ellerim yorgun dönercesine
Yazıyorum hasretimi sil baştan

Mehmet Yaşar AYAZ
Leerdam – Hollanda
22-11-2008